Coach και Πελάτης

Ο Coach είναι πολύτιμος σύμμαχος και συνοδοιπόρος.

Ας σκεφτούμε πόσες φορές μας έχει συμβεί να βρεθούμε σε ένα ωραίο μέρος ή ανάμεσα σε μια συντροφιά, σε ένα καφέ και ενώ γύρω μας γίνονται ωραίες συζητήσεις και επικρατεί μια υπέροχη ατμόσφαιρα, εμείς είμαστε «αλλού».. το μυαλό μας ταξιδεύει.. 

Τι συμβαίνει και τι σημαίνει είμαστε «αλλού» ή το μυαλό μας είναι «αλλού» και «ταξιδεύει» σε άλλο χώρο και χρόνο; 

Το «αλλού» μπορεί να αφορά το παρελθόν. Τι έγινε χθες, τι συνέβη παλιά, τι σκέφτηκα, τι ένιωσα, τι θα έκανα διαφορετικά, τι κάναμε τότε, μονολογώντας πιθανά ένα «τότε ήταν αλλιώς». Και φαίνεται εξαιρετικά περίεργο που εστιάζουμε με μια φοβερή νοσταλγία στο τότε, στο «παλιό», φιλτράροντας εμπειρίες, γεγονότα και καταστάσεις, σκεπτόμενοι πως το τότε έχει μεγαλύτερη σημασία, είναι σημαντικό και αξίζει να του διαθέσουμε τον χρόνο και την ενέργεια μας. Χρόνο και ενέργεια που κλέβει από το τώρα.  

Μπορεί επίσης να εστιάζουμε στο μέλλον και αναρωτιόμαστε για το αν θα βρούμε χρόνο για σινεμά, αν θα προλάβουμε το super market, τι ενέργειες θα κάνουμε για να αλλάξουμε δουλειά, πως θα είναι η ζωή από εδώ και πέρα, τι θα κάνουμε μετά.. 

Και πάει κάπως έτσι και δεν ζούμε το τώρα, δεν απολαμβάνουμε, π.χ. τον ήλιο, την παρέα, τις συζητήσεις, τα γεγονότα, δεν αξιοποιούμε και δεν αντλούμε χαρά από αυτό που συμβαίνει, το μυαλό μας τριγυρίζει συνεχώς ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον. 

Γιατί άραγε μας είναι τόσο δύσκολο να βιώσουμε το παρόν, ιδιαίτερα τις όμορφες στιγμές του; Και γιατί να εκτιμούμε, να απολαμβάνουμε και να αντιλαμβανόμαστε τις στιγμές αυτές αφού έχουν τελειώσει;

Με έναν μοναδικό τρόπο ως σκηνοθέτες του εαυτού μας, αποσπάμε την προσοχή μας από το «τώρα συμβαίνει» σε κάτι που πέρασε, ήδη γνωρίζουμε και θυμόμαστε. Με την ασφάλεια που πάντα προσφέρει η απόσταση όταν αυτό έχει τελειώσει. 

Επιστέφω δε στο παρελθόν γιατί ενδέχεται να πρόκειται για ένα παρόν που δεν με ικανοποιεί ή το νιώθω ανυπόφορο κάποιες φορές. Φεύγω από το τώρα γιατί είμαι ανικανοποίητη/τος από το τώρα, δεν μου προσφέρει αρμονία, χαρά, υπάρχει σύγκρουση ανάμεσα σε αυτό που νιώθω με αυτό που βιώνω. Δεν επιδιώκω δε να αναλάβω δράση για αυτό που επιθυμώ ή να δημιουργήσω τις συνθήκες εκείνες που θα με ικανοποιούν. 

Δεν συμφωνεί αυτό που συμβαίνει με αυτό που θα ήθελα να συμβαίνει και αντί να ευθυγραμμιστώ με την προσπάθεια να το αλλάξω, επιστρέφω στο γνωστό, το γνώριμο, αυτό που ξέρω, για να το ξανασκεφτώ και πιθανά να του δώσω άλλες διαστάσεις, ωραιοποιημένες και να νιώσω καλύτερα με αυτό που ήδη έχει περάσει. 

Η «επιλεκτική» μας μνήμη, το μυαλό μας βάζει σε σύγκριση το παρόν και το παρελθόν και κατά ένα παράδοξο τρόπο το παρελθόν κερδίζει. Αυτό που θα έπρεπε να ξεθωριάζει προκειμένου να αφήνει χώρο για σκέψεις και ενέργειες στο τώρα, λειτουργώντας ως ένα πολύτιμο πεδίο γνώσης και μάθησης. 

Πισωγυρίσματα.. Έτσι π.χ. ενώ πίνω καφέ με τον Αλέξανδρο και δίνεται η ευκαιρία να γνωριστώ με κάποιον άνθρωπο, δεν ευχαριστιέμαι αυτό που συμβαίνει, ανησυχώ και φοβάμαι μήπως μείνω μόνη στο μέλλον. Και σκέφτομαι τον Μιχάλη με τον οποίο έχουμε χωρίσει μεν αλλά θυμάμαι τις ωραίες  διακοπές μας στην Πάρο. Μήπως να τον πάρω τηλέφωνο; Ας σημειωθεί ότι χώρισα από τον Μιχάλη αμέσως μετά την Πάρο γιατί δεν ταιριάζαμε σε τίποτα.

Ένας ακόμη παράγοντας που καταστρέφει το παρόν είναι το άγχος. Το παρόν εμπεριέχει συνθήκες που δεν μπορούμε πάντα να ελέγξουμε και αυτό μας δημιουργεί στρες, αγωνία και φόβο ιδιαίτερα για αυτά που πρόκειται να συμβούν, για το μέλλον.

Μπορεί κάποιος να μας εξιστορεί ένα σημαντικό γεγονός και από τη δυσκολία που έχουμε να διαχειριστούμε τον εαυτό μας και τις σκέψεις μας, δημιουργείται ένα αίσθημα απογοήτευσης. Βρισκόμαστε σε μια όμορφη τοποθεσία, αλλά δε μπορούμε να εκτιμήσουμε τη φύση και την εκπληκτική θέα που βλέπουμε, διότι τη σκέψη μας έχει μονοπωλήσει ένα γεγονός που συνέβη χθες ή μπορεί να συμβεί σε έξι μήνες.

 

Επομένως, ας εστιάσουμε στο τώρα και ας προσανατολιστούμε στο μέλλον. Δεν μπορούμε να γυρίσουμε πίσω στον χρόνο, δεν μπορούμε να αλλάξουμε ότι συνέβη, οι συνθήκες αλλάζουν, εμείς αλλάζουμε. 

Ας απολαύσουμε το τώρα και τους ανθρώπους γύρω μας. Ας ρουφήξουμε κάθε στιγμή του πολύτιμου δώρου της ζωής, με τις ευκολίες και τις δυσκολίες που συναντάμε. 

Με πίστη θάρρος και επιμονή ο κάθε άνθρωπος μπορεί να διαμορφώσει το παρόν που επιθυμεί, τις συνθήκες ζωής που οραματίζεται και με σχέδιο και πλάνο να εξελιχθεί, να αναπτυχθεί και να επιτύχει τους στόχους του.

Αγίου Δημητρίου 10, Πετρούπολη

Τηλ.: +30 210 5063184,

Κιν.: +30 6932 707 308

info[at]dorakachrou.gr